Θεέ μου, [Reprise]


Θεέ μου, [21.6.11]
,

5 responses to “Θεέ μου, [Reprise]”

  1. ρε φίλε αντρέα,

    κάποιες σκέψεις σχετικές με το φάγωμα των λουφκιών:

    – το μασιέρι γιατί το θέλεις; εγώ επιλέγω να χρησιμοποιώ το ψουμίν για να κουντώ τα λουφκιά πάνω στην πρότσαν. μετρά τρώω το κομματούιν που μουσιέφτηκεν γιατί χάνει την στιβαρότητά του. άμα λείψει πιάννω άλλον. φροντίζω να τρώω τόσο κάθε φοράν ούτως ώστε να λείψουν τα λουφκιά ταυτόχρονα με την ποσότηταν του ψουμιού που θέλω να φάω. πάντα τελιώνω με ψουμίν βουττίν. ποττέ με λουφκιά.

    – έχω και ανάρτηση αφιερωμένη στα λουφκιά τζαι τους νέους έφηβους δαμέ

    – μπορείς να πεις λουβί-λουβί-λουβί-λουβί… χωρίς να πρέπει να πάεις για εξομολόγηση;

    πάντα με εκτίμηση.

  2. @Νonis: Ττττττττόνο; 🙂

    @Grouta: Εθνική μέρα λουφκιού η Τετάρτη, αλόπως!

    @ππππποστ: Ντάνκκκκκε shεν, φιλτάτη 🙂

    @Νίκος Λαζάρου: Το μαshαίριν ήταν τζιαμαί που έκοψα ψουμίν, κρομμύν τζιαι όξινον. Τζιαι γω έτσι ΑΚΡΙΒΩΣ τρώω τα όσπρια μου τζιαι πάντα τελειώνω με βουττίν μες το ζουμίν που μινίσκει! Βί-λου, βί-λου, βί-λου, είδες; 🙂 Μετ' εκτιμήσεως επίσης!

Leave a Reply

Your email address will not be published.