Κλάμα [β’]


Στο δρόμο σήμερα
προσπάθησα να θυμηθώ
πότε ήταν η τελευταία μέρα
που δεν έκλαψα.
Δεν τα κατάφερα
και χαμογέλασα απογοητευμένος.
Και,
χαμογελώντας,
θυμήθηκα όλους τους λόγους
που έχω για να κλάψω.
Αμέσως,
χωρίς προσπάθεια,
ήρθαν στο νου μου
εικόνες
από όλα εκείνα που συνέβησαν,
όλα όσα έκανα
κι όλα όσα δεν έκανα,
που αξίζουν το κλάμα μου.
Κι όσο κι αν το ήθελα,
δάκρυ δεν κύλησε από τα στερεμένα μάτια μου.
~
Σημ.: Το πρώτο “Κλάμα” γράφτηκε στις 13 Μαρτίου 2014 και βρίσκεται στο βιβλίο μου, “Αποκυήματα” – (facebook).
, , ,

Leave a Reply

Your email address will not be published.